Thursday, December 31, 2015

2015 - Podsumowanie. 2015 - Summary.

PL

Siema ludzie, chciałam wstawić tutaj podsumowanie najważniejszych według mnie wydarzeń 2015 roku, ale na szczęście w odpowiednim momencie się obudziłam i stwierdziłam, że przecież nie będę pisała czegoś takiego, bo przecież po co? Po co mam opowiadać o czymś, co się wiąże ze mną i tylko ze mną, skoro po pierwsze nic istotnego do niczyjego życia to nie wniesie, a po drugie, nie podejrzewam nawet, że kogokolwiek to interesuje.

Tak więc kochani, zapraszam w nowym, 2016 roku do czytania kolejnych wpisów i mam nadzieję, że zostaniecie ze mną :)



ENG

Hello people, I wanted to put here summary of most important in my opinion events of 2015, but fortunately in the opportune moment I woke up and I stated that I wouldn't be writing something like that, because after all what, for what I'm not supposed to tell about something what's being connected with me and only with me, up to since firstly it will carry nothing essential into nobody's life, secondly, I don't suspect even that anybody's interested in it.


This way loved, I'm inviting in new, 2016 for reading next posts and I hope that you will stay with me :)

Wednesday, December 30, 2015

Dlaczego? Why?

PL

Dlaczego mi to robisz? Powiedz, dlaczego? Dlaczego w dzień muszę łudzić wszystkich maską fałszywego uśmiechu, a w nocy płakać i myśleć o najgorszym? Dlaczego? Czy naprawdę byłoby lepiej, gdybym zniknęła?



ENG

Why are you doing it to me? Say, why? Why in the day I must lure everyone with the mask of  fake smile, and at night cry, think about worst? Why? Would it really be better, if I disappeared?

Saturday, December 26, 2015

Dwa światy. Two worlds.

PL

Gorąco, serce jakby przed czymś uciekało, tłucze się w szalenie szybkim tempie, po drodze gubiąc rytm, żeby nagle przerażająco zwolnić. Nie wiem. Mam wrażenie, jakbym balansowała na granicy dwóch światów: życia i śmierci, świadomości i nieświadomości... Parzy każda żyła, pulsuje, jakby za chwilę miała eksplodować. Nie wiem czy to okropieństwo przejdzie samo, czy wytrzymam, czy zaraz padnę bez czucia... Strach, niepewność, rzeczywistość wirująca przed oczami i boleśnie nierówne uderzenia serca, trwające kilka minut, godzin, dni... A potem wszystko wraca do normy, żeby wkrótce znów zaatakować. Dlaczego zawsze, kiedy myślę, że już ok, że jest dobrze, pojawia się coś, co musi tą wizję zniszczyć? Oto jest pytanie.



ENG

Heat, heart, like is escaping of from something, is beating mad rapid pace, on the way losing the rhythm, to suddenly horribly slow down. I don't know. I'm having a feeling, as if I balanced on the border of two worlds: life's and death's, awareness's and unawareness's... Every vein is stinging, is pulsing, as if in a minute was supposed to explode. I don't know whether this monstrosity will go, whether I'll withstand, whether right away I will fall down without feeling... Fear, uncertainty, reality whirling in front of eyes and badly unequal heartbeats, lasting a few minutes, hours, days... And then everything is getting back to normal, to soon again attack. Why always, when I think, that already is ok, is well, appears something what must destroy this vision? There is a question...

This is the part...

PL

I pewnego dnia budzisz się, wiesz, że tak dłużej być nie może, że już więcej nie wytrzymasz, że musisz powiedzieć "STOP!". Uświadamiasz sobie, że to jest ten moment, kiedy trzeba powiedzieć "NIE CHCĘ!"... Wtedy zaczynasz oddychać.



ENG

And one day you are waking up, you know, that this way it no longer can't be, that you won't already withstand more, that you must say "STOP!". You're realizing this is the moment, when it's necessary to say "I DON'T WANNA!"... Then you are starting breathing.

Friday, November 27, 2015

Dobry wybór? Niekoniecznie... Good choice? Not necessarily...

PL

Jak wiecie (albo i nie) od września uczę się w liceum ogólnokształcącym w klasie o profilu biologiczno-chemiczno-językowym. Przez wiele lat byłam święcie przekonana, że moją przyszłością (i jednocześnie pasją) jest medycyna. Od małego byłam zaczytana, 'zakochana' w książkach, artykułach i wszystkim co z tym związane, a zamiast bajek wolałam... Atlas anatomii. Tak, tak, wiem, dziwne, no ale cóż... Zawsze chciałam zostać lekarzem, więc myślałam, że jedynym oczywistym i trafnym wyborem będzie biol-chem. Teraz nie wiem czy to był dobry pomysł... Niby człowiek, organizm, choroby nadal bardzo mnie interesują, ale... Ostatnio zaczęłam zdawać sobie sprawę, że równie mocno ciągnie mnie w stronę dziennikarstwa. Uwielbiam pisać. To zupełnie inny świat bez ograniczeń, w którym można w pełni wyrażać swoje zdanie. Może to właśnie kierunek, w którym powinnam iść?




ENG

How you know (or not) since September I'm studying in liceum in the class about the bio-chem-eng profile. For many years I was entirely convinced, that my future (and simultaneously passion) is medicine. For an early age I was mixed, 'in love' in books, articles and everything tied with it, and instead of fairy tales I preferred... Atlas of anatomy. Yeah, yeah, I know, strange, but so... I have always wanted to become a doctor, so I thought that bio-chem would be only obvious and accurate choice. Now I don't know whether it was a good idea... Supposedly I'm still very interested in man, organism, illnesses, but... Recently I started realizing that equally firmly something's pulling me in the direction of the journalism. I love writing. It's a world without limitation, in which is possible to fully expressing my opinion. Perhaps it's exactly direction, in which I should go?


Tuesday, November 10, 2015

All the pain of yesterday...

'I'm coming home
I'm coming home
Tell the world
I'm coming home
Let the rain
Wash away
All the pain
Of yesterday
I know my Kingdom awaits
And they've forgiven my mistakes
I'm coming home
I'm coming home
Tell the world
I'm coming... Home.'

Friday, November 6, 2015

Gdzie tu sprawiedliwość? Where is the justice?

PL
Gdyby tak się zastanowić... Gdzie się podziała sprawiedliwość na tym świecie? Jak to jest, że jedna osoba nie może pochwalić się ani inteligencją, ani mądrością, ale ma talent, więc automatycznie także szacunek, chwałę i mnóstwo innych benefitów praktycznie za darmo? Ot tak, na kiwnięcie palcem. Nie musi mieć żadnego wykształcenia, nie napracuje się, a ma wszystko. Po prostu cud, miód, malina. Tymczasem ktoś 'normalny', kto nie jest 'wybrańcem' przez całe życie musi walczyć o przetrwanie, zapieprzać, najpierw przez długie lata w coraz trudniejszej szkole, potem przez resztę życia w nierzadko męczącej pracy, a i tak, i tak nieraz nie osiąga tego, co niejedna ponadprzeciętnie uzdolniona 'pusta głowa'. To nie jest fair. Uczyć się, zdobywać wiedzę, starać, ale... Ludzie i tak tego nie doceniają. Bo po co. To jest dopiero sprawiedliwość. Haha, przynajmniej normalni poznają normalnych, fajnych ludzi, na co gwiazdunie raczej liczyć nie mogą. :)



ENG
If this way to think... Where's the justice in this world? Why is it like one person can't show off neither the intelligence, nor the wisdom, but has talent, so automatically also the respect, the glory and the plenty other benefits practically for free? For no particular reason, for waving the finger. Doesn't need to has education, won't work hard, and has everything. Simply miracle, honey, raspberry. Meanwhile somebody 'normal' who isn't 'chosen' one through the entire life must fight for survival, to sweat one's guts out, at first for years at the more and more difficult school, next for the rest of life in the frequently tiring work, but so and so often isn't reaching it, what more than one above average talented 'feather-brain'. It's not fair. To study, to acquire the knowledge, to try, but... People still don't appreciate it. Because for what. This is a justice. Haha, at least normal will get to know normal, cool people, for what stars rather can't to count :)


Wednesday, November 4, 2015

Czas walki. Fight time.

PL

Gdyby nie wczorajszy zbieg okoliczności, nie miałabym pojęcia, że mogę walczyć o swoje. Teraz już wiem. I nie zamierzam się poddać. Lekarz, który świadomie szkodzi, to nie lekarz. Zniszczyłaś coś, czego nie powinnaś, pani doktor. I zapłacisz za to.



ENG

If not yesterday's coincidence, I wouldn't have a clue, that I can fight for my laws. Now I already know. And I'm not going to give up. A doctor which consciously harms, isn't a doctor. You destroyed something, of what you shouldn't, Mrs doctor. And you will pay for it.


Tuesday, November 3, 2015

Ostatnia szansa. The last chance.

PL

To koniec. Tracę nadzieję. To ostatnia szansa. Już nie wiem, czy kiedykolwiek uda mi się w pełni dojść do siebie. Zdrowie. Było i go nie ma. Czy jeszcze kiedyś je odzyskam? Czy jeszcze kiedyś wróci? Czy uda się wykorzystać światełko w tunelu? Czy będzie dobrze? Czy wszystko znów stanie się normalne? Miliony pytań, zero odpowiedzi...



ENG

This is the end. I'm losing hope. It's the last chance. I don't know whether anytime I'll manage fully to reach myself. Health. It was and now isn't. Will I recover it at one time? Will it come back anytime? Whether we will manage to use the light at the end of the tunnel? Will it be fine? Then again will everything become normal? Million of questions, no reply...

Monday, November 2, 2015

Gra pozorów. The crying game.

PL

Coraz częściej mam wrażenie, że życie to jedna wielka gra. Ludzie kryją się za milionami pozorów, zakrywają twarz setkami masek, nieraz oszukując samych siebie, zabijając prawdziwą osobowość, za wszelką cenę chcąc stać się ideałem w oczach innych... Zazwyczaj pytanie brzmi: Po co? Po co to wszystko? A może jednak za tym kryje się coś głębszego? Może jest jakiś powód? Robimy dobrą minę do złej gry, uśmiechamy się, umierając od środka... Dusimy, ukrywając swoje własne JA, stwarzając iluzję życia idealnego, cudownej sielanki... Bez smutku, łez, problemów, ludzi niszczących psychicznie. Tak, z wieloma przeszkodami życiowymi dajemy sobie radę, spinamy się w sobie, po czym pokonujemy je z siłą bomby atomowej, lub małymi kroczkami, każdy na swój sposób... Jednak człowieka - pasożyta nie da się wymazać jak ołówkowego rysunku... On sprawia, że się odechciewa, odechciewa się żyć. Wszystko traci sens, ambicje, nadzieje, wiara znikają. Pojawia się czerń. Wszechogarniająca czarna pustka. Przez takiego wampira energetycznego nawet najbardziej z pozoru pogodna i uśmiechnięta osoba nie daje rady... Gdy zostaje sama, bez publiczności, tłoku, nerwy puszczają, maski opadają, płyną łzy... Emocje biorą górę... To do nich należy każda noc. Następnie znowu trzeba wziąć się w garść i brnąć, brnąć w kłamstwo, w kłamstwo, którego własnością jest każdy dzień, oszukiwać siebie, że jest się kimś szczęśliwym i uśmiechać się od ucha do ucha... Aż nadejdzie kolejna noc. Tak toczy się życie wielu ludzi w poszukiwaniu wolności, nadziei, że kiedyś będzie lepiej, że nadejdzie czas, kiedy nie będzie trzeba wmawiać sobie szczęścia.


 


ENG

I'm more and more often under the impression that a life is one great game. People are hidden behind million of appearances, are covering the face with hundreds of masks, often cheating themselves, killing the true personality, at all costs wanting to become an ideal in other's eyes... The question usually reads as follows: For what? For what it all? Maybe behind this something deeper is hidden? Perhaps there's some reason? We're putting a brave face on it, we are smiling, dying inside... We're strangling, concealing 'ME', creating the illusion of the perfect life, of beautiful idyll... Without sadness, tears, problems, destroying mentally people. Yes, we are getting by with many obstacles, bucking up in ourselves, and then defeating them with strength of the atom bomb, or little steps, everyone in his/her own way... However of man - parasite it won't be possible to rub it off like the pencil picture... He/she causes that man hasn't willingness. Hasn't willingness to life. A meaning, ambitions, hopes, faith are losing everything, are disappearing. Black appears. Overwhelming black emptiness. By such an energy vampire even the most seemingly cheerful and smiling person can't cope... When is staying alone, without the audience, crowd, nerves are letting go, masks are falling, tears are flowing... Emotions are getting the upper hand... Every night belongs to them. Next again it's necessary to pull oneself together and to wade, to get lost in the lie, into the lie, of which every day is a property, to lie to oneself that is somebody happy and smile from ear to ear... As far as a consecutive night will come. This way a life of many people is rolling in search for the freedom, of hope that it'll be at one time better the time will come, when it won't be necessary to persuade oneself of happiness. 


Saturday, October 17, 2015

I can't stand it.

Don't cry. Don't cry. Don't cry.

I mustn't cry.

I hate you.

Friday, October 16, 2015

'Cause you don't think I know how you lie.

PL

Myślisz, że nie wiem jak działasz? Myślisz, że jestem na tyle głupia, żeby nie zauważyć jak kłamiesz? Jak kręcisz? Jak udajesz, by zwrócić na siebie uwagę i zgrywać ofiarę losu, biedną męczennicę? Jeśli tak, gratuluję inteligencji. Nawet półgłówek rozszyfrowałby twoje przekręty. Kobieto, czy ty jesteś normalna? Mówisz sama do siebie, udajesz niewiniątko, usiłujesz obciążać bezpodstawnymi oskarżeniami innych, symulujesz wszystkie możliwe choroby, grasz najbardziej poszkodowaną na świecie, myślisz, że obciążysz tym 'niewygodne' osoby, a tym czasem ci, którzy widzą co robisz najchętniej wysłaliby cię do psychiatryka. Nie no, dziewczyno, najwyższy czas udać się na wycieczkę do psychiatry, bo chyba jedyne na co chorujesz, to brak mózgu.
Nie pofatygowałam się na pisanie 'Cię' i 'Ty' z wielkiej litery, gdyż ta zasada dotyczy tylko i wyłącznie ludzi darzonych szacunkiem, a ty na niego nie zasługujesz. Jesteś skończona. Oddział zamknięty dla umysłowo chorych czeka.


ENG

You think that I don't know how you're acting? You think that I'm enough stupid in order to overlook how you are lying? How are you whirling? How you're pretending to get attention to yourself  and play a born loser, poor martyr? If yes, I'm congratulating the intelligence. Even the halfwit would decipher your scams. Woman, whether you are normal? You're talking alone to yourself, imitating the innocent, trying to burden groundless accusations other, simulating all possible illnesses, you are playing the most injured in the world, you think that you'll burden it for 'inconvenient' persons, and the same time the ones which can see what you're doing most willingly would send you to psychiatric hospital. OMG, girl, it's time to come off to the trip to the psychiatrist, cause probably only what you are sick, is a lack of the brain. I didn't bother for writing 'of you' and 'you' with great letters (that's the rule in Polish), because this principle is regarding only and only exclusively respected people, and you aren't deserving it. You are deleted. Closed ward for mentally ill is waiting.

Thursday, October 15, 2015

Powrót do przeszłości. Back to the past.

PL

Wczoraj zdecydowałam (albo raczej odważyłam) się wrócić do mojej byłej szkoły, co oczywiście wiązało się ze spotkaniami, wspomnieniami (nieraz bolesnymi), a szczególnie z sentymentem. Zanim tam poszłam byłam tego świadoma, w pełni zdawałam sobie sprawę, że jeśli odwiedzę gimnazjum wszystko wróci, będzie śmiech i  i będą łzy, tym bardziej, że wbrew pozorom jestem bardzo uczuciową osobą, jednak mimo wszystko postawiłam na ryzyko. Nie pomyliłam się. W momencie przekroczenia progów 'starych śmieci', za którymi tak tęskniłam, jakby film odtworzył mi się przed oczami. Przypomniały mi się chwile, wydarzenia, w których brałam udział, 'zobaczyłam' siebie i swoich znajomych, znowu w roli uczniów tej szkoły, siedzących na ławkach, wygłupiających się, odrabiających zadania przed lekcją, spacerujących po korytarzu... To przykre, że te momenty już nigdy nie powrócą, że odeszły na zawsze... Chciało mi się płakać, jednak udało mi się powstrzymać. Świadomość, że to już przeszłość, skończone, koniec, że relacje między ludźmi już nigdy nie będą takie same jest przytłaczająca. No cóż, trudno. Każdy musiał podjąć decyzję, pójść w swoją stronę. Nieważne, że miałam tam do czynienia z wieloma wrednymi, fałszywymi osobami i tak te trzy lata pozostaną w mojej pamięci jako miłe wspomnienie. Mimo tego, że obecnie, gdy jest po wszystkim powinnam być spokojna i podejść do tego na zimno, z dystansem, nie jestem w stanie. Nawet teraz, pisząc posta łzy same napływają mi do oczu, mam ochotę wyć. Nawet, jeśli chcę się pozbyć wszelkich uczuć związanych z tym miejscem - nie daję rady. Taka już jestem.




ENG

Yesterday I decided (or rather weighed out) to go back to my former school what of course was combined with meetings, with memories (also painful), particularly with the fondness. Before there I went I was conscious of it, fully know, that if I'll visit the gimnazjum school (school for 13-16 year old teenagers) everything will come back, there will be a laughter and and there will be tears, the more so as contrary to appearances I'm a very feeling person, however despite everything I put to the risk. I didn't make a mistake. In the moment of crossing thresholds 'of old rubbish' which I missed so much, kind of a film 'reconstructed' in front of my eyes. Moments got my attention, events in which I took part, 'I saw' me and my friends, colleagues then again in the role of students of this school, sitting on the benches, doing something stupid, doing homework before the lesson, walking the corridor... It's unpleasant, that these moments will never again return, that walked away forever... I felt like crying, however managed to stop. Awareness that's already a past, complete, end, relations between people will never again be the same is overwhelming. Oh well, with difficulty. Everyone had to make a decision, to go to one's side. Unimportant I had these three years there for making with many beastly, false persons and this way will remain in my memory as the pleasant memory. Although at present, when after everything I should be calm and come up to it cold, with reserve, I' m not able. Even now, writing this post, tears are flowing into my eyes, I feel like howling. Even if I want to get rid of all emotions associated with this place - I can't cope. Cause that's me.
_________________________________








Wednesday, October 14, 2015

I hate you X.

PL

Ty pieprzona zmoro. Dlaczego zawsze musisz utrudniać mi życie? Dlaczego zawsze musisz mnie wyzywać, poniżać? Dlaczego wiecznie traktujesz mnie jak śmiecia? Dlaczego niszczysz mnie psychicznie? Dlaczego? Co ja Ci takiego zrobiłam? No co?!  Nienawidzę Cię. Nienawidzę. Pożałujesz. Kiedyś pożałujesz wszystkiego co teraz robisz. Wszystkiego. Zobaczysz. To wróci. I Ciebie zniszczy. Zniszczy jeszcze bardziej, niż Ty niszczysz mnie i nie tylko mnie. Kiedyś to Ty poczujesz się jak szmata i zechcesz zniknąć z powierzchni ziemi. Wtedy to ja będę Ci się śmiać prosto w twarz suko. Historia kołem się toczy. Nie zapominaj o tym, zdziro.




ENG

You fucking bane. Why must you always make my life harder? Why must you always challenge me, to humiliate? Why you eternally treat me as rubbish? Why are you destroying me mentally? Why? What did I do for you? Yeah what?! I hate you. I hate. You will be sorry. At one time you'll regret everything what now you are doing. Of everything. You will see. It'll be returned. And will destroy you. Will more destroy, than you are destroying me and not only me. At one time you'll feel like the rag and be willing to disappear from the face of the earth. Then I'll be laughing straight into your face, bitch. History is rolling with wheel. Don't forget about it, slut.


Monday, October 12, 2015

Ekstremalnie irytujący człowiek. Extremely annoying man.

PL

Przez ostatnie dni poziom mojego zdenerwowania utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie, mogłabym wręcz powiedzieć, że sięga zenitu. A co jest tego powodem? Tak, jak sam tytuł mówi pewien wyjątkowo denerwujący typ człowieka, a mianowicie narcyz. Kochana osóbka po prostu musi, ale to musi się przechwalać, popisywać, szpanować, błyszczeć w towarzystwie swoją inteligencją, a właściwie głupotą i... No. Myśli, że jest fajny, a tym czasem nie robi nic innego, jak tylko irytuje wszystkiego wokoło. Myśli, że jest super, jednak w oczach otoczenia to zwykły błazen, który cierpi na samouwielbienie, w rezultacie czego w końcu oficjalnie staje się pośmiewiskiem, chociaż zapewne tonąc w blasku swego ideału nawet tego nie zauważa. Niby powinno mi być przykro, ale cóż... Taka perełka sama sobie zasłużyła. Po prostu kocham ludzi, którzy uważają siebie i tylko siebie za najlepszych, najpiękniejszych, najmądrzejszych i w ogóle same superlatywy, uznających swoją osobę za bóstwo najwyższe, wyznających politykę 'Patrzcie na mnie wszyscy!' Mmmm uwielbiam ich -.-



ENG

Through last days the level of my irritation continues on the very high level, I could straight out say it reaches the zenith. And what's the reason? Yes, like title's saying certain the exceptionally irritating type of the man, that's the narcissus. The loved person simply must, but he/she must boast, to show off, to radiate intelligence, actually the stupidity and... Yeah. He/she thinks that is cool, and with this time doing nothing else, as soon as is irritating of everything around. Thinks that is super, however rapidly surroundings is an ordinary clown which is suffering to the self-admiration, as a result of what in the end officially is becoming a laughing stock, at least probably drowning in glitter of his/her ideal even doesn't notice it. Supposedly it should for me be unpleasantly, but... Such a pearl deserved. I simply love people which regard best, most beautiful, cleverest oneself and only oneself and at all very superlatives, regarding one's person as the highest divinity, professing the policy 'look at me everyone!' Mmmm I adore them -.-

Monday, October 5, 2015

Senny eksperyment. Dream experiment.

PL

Po tym, co tutaj napiszę możecie powiedzieć, że jestem nienormalna, dziwna albo co tam jeszcze, ale... Przez ostatni miesiąc przeprowadzałam swego rodzaju 'eksperyment', a mianowicie codziennie, jeśli tylko wystarczająco szczegółowo udało mi się zapamiętać swój sen, sprawdzałam go (uwaga, uwaga!!!)... w senniku, co doprowadziło do wkradnięcia się owego hasła do słownika mojego telefonu (lol)... Na szczęście już się go pozbyłam.
Chciałam się przekonać, sprawdzić co w tym mistycznym i (moim skromnym zdaniem) kłamliwym wynalazku widzą jego fani. Co ma w sobie takiego, co sprawia, że wierzą w niego (nie okłamujmy się) setki tysięcy ludzi na całym świecie? Dlaczego jest na tyle... Nie wiem jak to określić... Uniwersalny,  że dopasowuje się do życia niemal każdego czytelnika? Po kilkutygodniowych obserwacjach stwierdziłam, że tak zwana 'księga snu' to po prostu... majstersztyk psychologii! Wykorzystuje siłę perswazji, żeby mieszać ludziom w umyśle, sprawiać, że budzi się w nich nadzieja, radość albo strach, groza. Przerzuca człowieka z bieguna na biegun. Od euforii do depresji. Bez ludzkiej wyobraźni (która nie łudźmy się - jest ogromna) sennik nie miałby szans bytu. To jest jego klucz do sukcesu. Nie będę opowiadać jaka według tego hmm... Hahaha no... jest moja egzystencja, bo to czysta komedia, mówię Wam, czysta komedia.
Pani X wstaje rano i na bezdechu biegnie 'zapytać wyroczni', która przepowiada jej kłótnię stulecia. Biedaczka robi wszystko, by tego uniknąć, jednak podświadomie zaczyna czekać na najmniejszy błąd otoczenia i gdy się przydarza, momentalnie sama prowokuje awanturę, a potem... Ojej! Spełniło się! Mój sen się spełnił! Niesamowite! Tylko weź się kobieto porządnie puknij w łeb, bo nie sennik wpływa na Twoją przyszłość, ale robi Ci solidne pranie mózgu i to TY, tak TY nieświadomie usilnie starasz się, żeby 'wróżby' w nim zawarte zaistniały w rzeczywistości. Ta da da dammm... O to i całe czary - mary. Magic.




ENG

After what I will write here, you can say I'm abnormal, strange or what you want, but... Through the recent month I carried a kind of 'experiment', that's every day, if only I remembered my dream enough, I inspected it (attention, attention!!!)... in the dream book what supplied to break this to my password of my smartphone dictionary (lol)... Fortunately I already got rid of it.
I wanted to become convinced, to check what in this mystical and (in my humble opinion) false invention fans can see it. What it has in itself so what it's buying, that believe in it (let us not delude ourselves) hundreds of thousands of people worldwide? Why is it enough... I don't know how to determine it... Universal adapting to the life almost of every reader? After several weeks 'observation' I stated, that so-called 'book of the dream' is simply... masterpiece of psychology! It's exploiting the power of persuasion to mix up people's mind, to cause in them hope, joy or awaking fear, danger. It's transferring the man from the pole to the pole. From euphoria to depression. Without human imagination (which, let us not delude ourselves - is huge) the dream book wouldn't have chances of the existence. It is its key to success. I won't be talking how according to this hmm... Hahaha yeah... is my life, because it's a clean comedy, I'm telling you, clean comedy.
For the X woman is getting up in the morning and on apnea is running 'to ask the authority' which is foretelling her the quarrel of the century. The poor is doing everything to avoid it, however subconsciously is starting waiting for the smallest mistake of surroundings and when it's happening, immediately is provoking the row, and then... Oh my! It came true! My dream came true! Remarkable! Only get down woman, neatly tap on  the head, because not a dream book influences your future, but it's doing the reliable brainwashing for you and YOU, yes YOU, this way you unwittingly insistently are trying, if only 'predictions' became true. Dammm da da damm... And that's the mysterious visions. Magic!


Sunday, October 4, 2015

Maksymalna motywacja. Full of motivation.

PL

Po kilku tygodniach pozostawienia bloga samego sobie, nie dodawania tutaj czegokolwiek wracam bez złych wiadomości i narzekania! Coś niezwykłego jak na dotychczasową tematykę zamieszczanych wpisów, prawda? ;)
Nowość jest taka, że mimo natłoku zdarzeń, mniej i bardziej zadowalających, które od pewnego czasu mnie spotykają, jesieni i zimy zbliżającej się wielkimi krokami, mnóstwa obowiązków i nauki, mój nastrój jest coraz lepszy, czuję się nawet lepiej niż w wakacje! Energia, dobry humor, jestem maksymalnie zmotywowana do sięgania po to, o czym marzę i zawsze marzyłam. Uwierzyłam, że to wszystko jest możliwe, nie ma nic, czego nie można zdobyć, jeśli naprawdę się tego chce! Teraz wiem, że mogę. Wiem, że się nie poddam. Wiem, że mi się uda! Bo to jest mój cel, to jest moje życie! Świat stoi przede mną otworem! Możecie mówić, że nie dam rady, że jestem marzycielką, ale nie łudźcie się, nie zniszczycie mnie. To Wy jesteście słabi. Wy nie macie wiary, nie ja. Taka jest między nami różnica. Życie jest piękne i będzie coraz piękniejsze. Cud mam jeden i go nie zmarnuję. 💖
A Wy się zamartwiajcie, traćcie cudowne chwile na złe myśli.



ENG

After a few weeks of leaving the blog on its own, of not adding anything here I'm coming back without the bad news and complaining! Something unusual like to the current subject matter of added entries, right? ;)
The novelties are, that in spite of the multitude of events, less and more satisfactory which since the certain time meet me, of autumn and winter walking fast, the plenty of duties and the learning, my mood is more and more good, I'm feeling even better than in holidays! Energy, jollity, I'm motivated to maximum for reaching for what I'm dreaming of and I've always dreamt. I believed, that that's all possible, nothing, of what it isn't possible to get, if really want it! Now I know that I can. I know that I won't give up. I know that I will manage! Because it's my purpose, it's my life! World is standing open before me! You can say, that I can't manage, that I'm a dreamer, but don't delude yourselves, you won't destroy me. That's you are weak. You don't have a faith, not I. So there is a difference between us. Life is beautiful and will be more and more beautiful. I have only one miracle and I won't waste it. 💖
And you worry yourselves, lose beautiful moments at bad thoughts.

Wednesday, September 16, 2015

Mysterious.

PL

Wiecie co? Zastanawia mnie jedna rzecz: skoro powszechnie mówi się, że śmiech to zdrowie, samo dobro, wyraz sympatii międzyludzkiej itp. to dlaczego tak wiele osób uważa ludzi często uśmiechających się, śmiejących za kogoś tajemniczego, podejrzanego, kto cały czas coś kombinuje, nie wiadomo o co mu chodzi, za kogoś nieprzewidywalnego, albo co w ogóle absurdalne 'nienormalnego'. Tym czasem ja osobiście uważam, że to oni mają ze sobą problem, ci dla których uśmiech stanowi zagrożenie, a nie ci, którzy się śmieją. W końcu jeśli ktoś czuje się zagrożony w obecności uśmiechniętego człowieka, to chyba coś jest nie halo. Taka osoba musi mieć spore zaburzenia poczucia własnej wartości, ha, nawet osobowości, nie wiadomo jakie wielkie kompleksy, skoro odczuwa strach przed czyjąś radością. Do tej pory myślałam, że to sympatyczny gest, który zbliża do siebie ludzi, ale wygląda na to, że w niektórych wzbudza ogromny lęk. Dziwna sprawa, nie sądzicie? Bać się uśmiechu. Ciekawe, ciekawe, nie powiem. I nie myślcie sobie, że wypisuję tutaj głupoty, bo wiem co piszę. Sama należę do grona 'Forever Smile' i przekonałam się na własnej skórze, że tacy strachliwi dziwacy naprawdę istnieją. Poza tym, jeśli ktoś z Was ma podobny charakter, pewnie nie raz miał do czynienia ze 'sztywniakami'. Ludzie to jednak fascynujące istoty, zawsze znajdzie się ktoś, kto odbiega od normy. Ktoś zawsze dobije, albo rozśmieszy. Nieskończone źródło inspiracji. Dlatego tak kocham ich obserwować.


ENG

You know what? One thing is puzzling me: if universally is saying that a laughter is health, everything good, expression of the interpersonal sympathy and the like why this way many persons think about often smiling people, laughing as a somebody mysterious, suspected who all the time is combining something, isn't known what he/she means, as a somebody unpredictable, or what at all absurd 'abnormal'. With this time I personally think that they have a problem with themselves, the ones to which the smile is posing a threat, rather than the ones which are laughing. In the end if somebody feels endangered in the presence of the smiling man, it's probably something isn't ok. Such a person must have considerable disorders of self-esteem, ha, even personalities, isn't known what great complexes, if feels fear of someone's joy. So far I thought that it was an amiable gesture which will move people close, but looks like it, that in some is arousing great fear. Strange matter, don't you think? To be afraid of a smile. It's interesting, it's interesting, I won't say. And don't think that I'm writing out nonsenses here, cause I know what I'm writing. I also belong to the circle of 'Forever Smile' and I personallied find out, that such timid freaks really exist. Apart from that, if somebody of you has similar character, most probably more than once met with stuffed shirts. However fascinating creatures people are. Somebody who's diverging from the norm will always find. Somebody will always break down, or else will make laugh. Endless source of the inspiration. Therefore I love to observe them.

Monday, September 14, 2015

W krzywym zwierciadle. In the distorting mirror.

PL

Cześć ludziska, wracam do Was po dosyć długiej przerwie, ale cóż wybaczcie moją nieobecność, gdyż ostatnie dni, a właściwie tygodnie dały mi nieźle w kość.  Koniec wakacji, szkoła i te sprawy, sami rozumiecie ;)
Po pierwszym nazwijmy to 'zauroczeniu' zaczynam podchodzić do wszystkiego na zimno (nie chłodno, zimno) i oceniać obiektywnie. Krótko mówiąc przejrzałam na oczy i... Nasuwa mi się jedno pytanie: Dlaczego ludzie widząc chłopaka i dziewczynę, którzy często ze sobą rozmawiają, przebywają, albo co gorsza czasem przytulą od razu robią z nich zakochaną parę? Może po prostu dobrze się w swoim towarzystwie czują, może lubią ze sobą rozmawiać, rozumieją się, lubią? Nawet jeśli coś do siebie czują, to co z tego? Czy to coś złego? Nie mogą? Come on. Jeśli tak samo zachowują się dwie dziewczyny, albo dwóch chłopaków, to też się kochają? Ciekawie by było do każdego w ten sposób podchodzić, nie sądzicie? No normalnie same lesbijki i geje na tym świecie. Guys, litości. Please.



ENG

Hi people, I'm coming back to you after longer break, but forgive my absence, cause last days, actually weeks were a hard time to me so... The end of holidays, school and these matters, you understand ;)
After first call it 'fascination' I'm starting coming up to everything cold (not coolly, coldly) and look objectively. In short say what's going on and... One question is arising: why people seeing the boy and the girl which often talk, spending time together, or else what's worse sometimes hug at once are doing a pair of lovers from them? Perhaps they simple feel well in their company, perhaps like to talk, understand one another, like? Even if feel something towards themselves, then what of it? Whether is it something bad? Can't they? Come on. If the same behave two girls, or two boys, you also say 'in love'? Curiously would be come to everyone in this way, don't you think? Yeah, normally very lesbians and gays on this world. Guys, mercies. Please.

Sunday, September 6, 2015

A więc liceum. So high school.

PL

Za mną pierwszy tydzień w nowej szkole i... Nie spodziewałam się, że będzie tak dobrze :) Ludzie są super, klasa najlepsza na świecie, wszyscy się rozumiemy, trzymamy razem, nikt nikogo nie obgaduje, po prostu na razie idealnie, chyba nie mogłam lepiej trafić.
Czas pokaże co dalej, jakie historie życia się tam wydarzą... Będzie ciekawie.
Zapowiadają się mega trzy lata <3




ENG

Behind me first week at new school and... I didn't expect that it would be so good :) People are great, the best class in the world, everyone understand one another, keep together, nobody talks over somebody, simply at the moment perfectly, I don't think so it could be better.
The time will show what next, what a life stories will happen... It'll be very interesting.
Heralds cool three years <3



(I'm on the left) :)


Sunday, August 30, 2015

Hej, Ty! Hey you!

PL

Drogi człowieku, każdy z nas ma swoje życie, swoje radości, problemy i Ty też, więc bardzo Cię proszę pamiętaj o tym. Zwróć uwagę na swoich bliskich, poświęcaj im więcej czasu, rozmawiaj z nimi, daj im odczuć, że są dla Ciebie ważni. To dzięki nim Twoje życie ma sens, to na nich zawsze możesz polegać, a nie na zupełnie obcej Ci osobie, nad którą właśnie się rozczulasz, ona nie pomoże, pewnie nawet nie wie, że przez nią odrzucasz osoby, na których powinno Ci zależeć najbardziej... Najbliżsi Cię potrzebują, a Ty nawet ich nie zauważasz, bo jesteś zbyt zajęty/a użalaniem się nad kimś innym. Wiesz jak to rani? Jak to boli? Jeśli tak postępujesz lub kiedykolwiek postępowałeś/aś, wczuj się w tą sytuację, wyobraź sobie, jak byś się poczuł/a, gdyby to Ciebie odrzucali na rzecz kogoś zupełnie OBCEGO (!)? Gdybyś to Ciebie ignorowali? Wyobraź sobie, że w takiej samej sytuacji jak ten 'intruz' stosunkowo niedawno byłeś/aś Ty i nikt się tym, TOBĄ (!) nie przejął, nikt nie płakał, nie pocieszał... I co? Jak się czujesz? Przyjemnie? Tak właśnie czuje się ktoś, kogo nie doceniasz, zrzucasz na dalszy plan, ranisz. Masz swoje życie, bliskich, rodzinę, doceń to. Takim zachowaniem możesz zatruć Wasze relacje na zawsze i już nigdy ich nie odzyskać. Żyj własnym życiem, a nie czyimś. 



ENG

Dear man, each of us has his/her own life, joys, problems and you too, so very much please you, remember about it. Pay attention on your family and friends, devote more time to them, talk to them, make them feel that they are important for you. By them your life makes sense, you can always rely on them, rather than on person completely alien to you, above which you're just touched, he/she won't help, most probably even doesn't know that by his/her you are rejecting persons, on which it should depend for you the most... They need you, and you even don't notice them, cause you're busy hard-luck story above somebody else. Do you know how it's wounding? How does it ache? If this way you are acting or ever did, empathize with this situation, imagine, how would you feel, if rejected you for somebody completely STRANGE (!)? If would ignore you? Imagine, that in the same situation like this  'intruder' relatively recently were you and nobody were touched it, YOU (!) didn't take over, nobody cried, didn't comfort... And what? How are you feeling? Pleasantly? Somebody whom you don't appreciate so just feel, you are knock off to the background, you hurt. You have your life, family and friends, appreciate it. With such behaviour you can poison your relations forever and never again regain them. Live your own life, rather than someone's.




Friday, August 28, 2015

Niesprawiedliwe liczby. Unfair numbers.

PL

Czym jest dla Ciebie wiek? Zwykłą liczbą, czy jednak czymś więcej? Uważasz się za kogoś lepszego, mądrzejszego, ważniejszego tylko dlatego, że jesteś starszy/a od któregoś z Twoich znajomych? Należysz do grona zarozumialców, dla których data urodzenia jest przepustką do władzy? Albo raczej uważasz, że to nic nie znaczący zbiór cyferek? Najgorsze co może być, to zgrywanie alfy i omegi, nawet wobec osoby, która jest młodsza o miesiąc, ale nazywa się, że o rok. Cały rok! Ojej! Można czuć się jak nie wiadomo kto! Jesteś młodszy/a - jesteś gorszy/a! Boże, jak ja nie lubię takich ludzi... Myślą, że są wszystko 'naj' i w ogóle same superlatywy, a tak naprawdę niczym się nie różnią, mało tego nieraz bywają głupsi i mniej dojrzali niż te w ich mniemaniu 'dzieci'. Co za... -.-
Znacie to, prawda? :)


ENG

What for you is the age? Ordinary number, whether however something more? You consider yourself somebody better, cleverer, more important only cause you are elder than some of your acquaintances? Do you belong to the circle of big-heads, for which the date of birth is a ticket to the power? Or you think, that it's nothing meaning set of digits? Worst what can be, it's imitating the alpha and omega, even towards the person which is the month younger, but is called, that the year. Entire year! Oh! Can feel how it isn't known who! You are younger - you are worse! God, how I don't like such people... They think that are everything 'best' and at all only superlatives, and actually they differ in nothing, and that's not seldom are stupider and less mature than the ones in their belief 'kids'. What a... -.-
You know it, right? :)

Thursday, August 27, 2015

Jak zwierzę. Like an animal.

PL

Traktujesz mnie jak zwierzę! - jakże często zbulwersowani ludzie mówią, albo raczej wykrzykują to zdanie do kogoś, kto źle się wobec nich zachował.
Jednak hmm... Czy oni w ogóle zastanawiają się jaki to ma sens? Oburzają się, że niby są traktowani jak zwierzęta, gorzej niż zwierzęta, ale czy zdają sobie sprawę z faktu, że człowiek tak naprawdę... Zwierzęciem jest? Tak, dokładnie, z punktu widzenia naukowego, biologicznego, człowiek należy do królestwa zwierząt, kierują nim te same instynkty, te same podstawowe potrzeby co resztą, tak samo funkcjonuje jego organizm... Jednakże z jedną 'małą' różnicą - ludzie mają zachcianki, zabijają, bo im się tak podoba, bo brakuje im rozrywki, bo chcą się pozbyć kogoś niewygodnego, bo chcą mieć snobistyczne futro i buty ze skóry krokodyla... Bo po prostu to najprostszy sposób na wszystko - zabić, zniszczyć, wytępić. Tylko co te bezbronne zwierzaczki mogą poczynić wobec tak potężnego i bezwzględnego wroga? No właśnie - nic.
Tak więc nie bulwersuj się i nie mów 'Traktujesz mnie jak zwierzę', bo zwierzęciem jesteś. Naturze nie zaprzeczysz, pochodzenia się nie wyprzesz. Traktuj te istoty tak, jak Ty chcesz być traktowany/a.


ENG

You treat me like an animal! - how often shocked people say, or rather shout this sentence out to somebody who badly towards behaved them.
However hmm... Generally speaking are they thinking what meaning it has? They're indignant, that supposedly are treated as animals, worse than animals, but whether know the fact, that man actually... Is an animal? Yes, exactly, from a scientific, biological point of view, the man belongs to the animal kingdom, the same instincts are driving him, the same essential needs what rest, the same his organism functions... But with one 'small' difference - people have whims, are killing, because they like, because they are lacking entertainment, because want to get rid of somebody inconvenient, because wanna have a snobbish fur and leather shoes crocodile... Because simply it's the simplest manner to everything - to kill, to destroy, to wipe out. Only what this defenceless animals can make towards the so powerful and ruthless enemy? Yeah just - nothing.
This way so don't be furious and don't say 'You treat me like an animal', because you are an animal. You won't deny the nature, you won't deny the origin. Treat these creatures the way, you wanna be treated.

Monday, August 24, 2015

W potrzasku. In the trap.

PL

Koniec z tym. Najwyższy czas docenić siebie i przestać pozwalać traktować się jak szmatę. Dłużej tego nie wytrzymam. Nie dam rady. Muszę się postawić, tylko jak? Jak mam sprzeciwić się komuś, kto ma większą władzę ode mnie? Komuś, kto wykańcza mnie psychicznie? Kto niszczy po cichu? Jak? Jak wydobyć z siebie tak wielkie pokłady siły, by się podnieść? Jak  odbudować swoją samoocenę i stać  się mocniejszą? Jak?



ENG

End with it. It's about time to appreciate myself and to stop letting treat like the rag. Longer I won't withstand it. I can't. I must put myself, only how? How am I to oppose to somebody who has a greater power than me? For somebody who's ruining me mentally? Who's destroying quietly? How? How to find such large decks of strength to get up out of myself? How to rebuild myself-assessment and to become stronger? How?




Saturday, August 22, 2015

Nowe horyzonty. New horizons.

PL

Dzisiaj trochę z innej bajki, bo... Nadszedł czas na poszerzenie horyzontów. Zdałam sobie sprawę, że wpatrywawanie się ciągle w ten sam punkt do niczego dobrego mnie nie doprowadzi, tak więc w sferze blogowania rozpoczynam działalność w zupełnie innym stylu, niż ten prezentowany tutaj, chociaż nie mam zamiaru z niego rezygnować, bo pisanie z Wami działa na mnie oczyszczająco, mogę zawsze, w każdej chwili wyrzucić z siebie to, co mnie męczyło lub męczy. Po prostu to pokochałam, tu piszę co myślę i nie muszę się obawiać, że komuś się to nie spodoba, ale Wam jak sądzę się spodobało :)
We wcześniejszych postach wspominałam, że kiedyś już pisałam bloga, a nawet dwa, w różnych odstępach czasu, ale nigdy nie sprawiało mi to takiej radości, jak teraz, wtedy to było coś w stylu zabijania czasu, nudy, a teraz? Teraz to jeden ze sposobów na wyrażenie siebie, własnego zdania, tworzenia czegoś na własnych warunkach i własnych zasadach z przyjemności, a nie przymusu.
Jeśli będziecie chętni, możecie zaglądać też na moją nową stronę, na której na razie jest tylko jeden wpis, ale w najbliższym czasie postaram się dodawać kolejne w miarę możliwości regularnie.
Mam nadzieję, że mnie nie zostawicie :)



ENG

Today a bit from other fairy tale, cause... The time for extending ranges came. I understood, that seeing still into the same point to nothing good won't take me, so in the sphere of blogging I'm opening news in the completely different style, than the one presented here, however I don't intend to give it up, because writing with you influencing on me cleaning, I can always, at any time, any moment write what tired or is tiring me. I simply love it, here I'm writing what I think and I haven't to be afraid that it won't appeal to somebody, but to you how I think it appeals :)
In earlier posts I recalled that at one time I had already written the blog, even two, in different time intervals, but it never made me such joy, how now, then it was like... something in the style of killing time, boredom, and now? Now it's one of ways to express oneself, own sentence, forming something on my own conditions and own principles from pleasure, not compulsion.
If you're willing, you can look also to my additional site, on which at the moment is only one notice, but in the near future I'll try to add next as far as possible regularly.
I hope that you won't leave me:)

Friday, August 21, 2015

Zawsze HOT PLOTA, czyli nastolatki w ciąży. Always HOT GOSSIP, that's pregnant teens.

PL

Może to dziwne, ale piszę tego posta, bo niesamowicie irytują mnie ludzie, którzy wiecznie 'obsmarowują' nastoletnie matki.
Nie wiecie nic o ich życiu, marzeniach, problemach, ale już gadacie. Według większości nastolatka w ciąży = puszczalska, dziwka, zdzira. A może ta dziewczyna miała powody, żeby w tak młodym wieku zdecydować się na dziecko? Może jest poważnie chora, może czas, każdy miesiąc, rok działa na jej niekorzyść? Może jej stan zdrowia jest tak zły, że nie będzie mogła urodzić w przyszłości? Nie pomyśleliście o tym? No właśnie. Nie, bo po co? Lepiej plotkować, obrażać, sprawiać przykrość nie znając czyjejś sytuacji, a najczęściej i danej osoby. Jeśli 30-letnia alkoholiczka, ćpunka albo prostytutka zajdzie w ciążę, będzie cisza, bo ona jest dorosła (?!)! Taka może! Co z tego, że nie da rady porządnie wychować dziecka, że być może nawet je zabije, wyrzuci z okna,  albo zostawi na śmietniku. Przecież ona jest dorosła! Nieważne, że nieraz nastolatka jest dojrzalszą mamą niż niejedna kobieta po trzydziestce. Ważne, żeby mieć temat, mieć na kim się wyżywać i kogo obgadywać. Nie piszę tutaj o nieodpowiedzialnych pasożytach, które sprowadzą na świat dziecko, a potem się go wyrzekają, żerują na swoich rodzicach, robiąc z nich całodobowe niańki i balując za ich pieniądze, bo na nie szkoda słów, ale są dziewczyny, dla których maleństwo jest całym światem, a mimo tego kończą szkołę, studiują na dobrych uniwersytetach i prowadzą godne życie. Skąd wiecie jaką matką będzie ta ciężarna 16, 17, 18-latka, którą uważacie za patologię?
Tak czy inaczej według naszego kochanego społeczeństwa zawsze najgorsza będzie nastolatka w ciąży, a potem nastoletnia matka, natomiast chłopak, który to dziecko "zrobił", choćby w wieku lat 14, będzie pozostawał "czysty". -,-



ENG

Perhaps it's strange, but I'm writing this post, because incredible irritate me people, which eternally 'smeare' teenage mothers.
You know nothing about their life, dreams, problems, but you are already chatting. For the majority of society the pregnant teenager = floozie, bitch, whore, slut. And perhaps this girl had reasons, to in so young age decide on the child? Perhaps she's seriously ill, perhaps time, each month, year are working to her disadvantage? Maybe her medical condition is so bad that she won't be able to give birth in the future? Didn't you think about it? Yeah, just. No, cause for what?! Better gossip, offend, hurt, not knowing someone's situation, and most often and this person. If the 30 years old alcoholic, the weedhead or the prostitute will become pregnant, there will be silence, because she's adult (?!)! This can! What for this, that maybe she won't be able to neatly raise a child, maybe even she will kill it, will throw away from the window, or else will leave in the dustbin. After all she is adult! Unimportant that often the teenager is maturer mum than not one woman after the thirty. Important in order to have a subject, to have whom to oppress and of whom to talk over. I'm not writing here about irresponsible parasites which will get the baby to world, and deny of it, prey on their parents, doing 24-hour nannies from them and having fun for their money, cause it's waste of words, but there are girls, for which the baby is an entire world, in spite of this they finish school, are studying on best universities and are leading worth life. Where from you know how mother will be this pregnant 16, 17, 18 year old girl, which you regard as pathology?
Anyway for our loved society a pregnant teenager, and then teenage mother will always be worst, however boy, which this child "made", for instance in the age of 14 year old, will always be "clean". -, -

Wednesday, August 19, 2015

Samotność wśród ludzi. Solitude in the crowd.

PL

Większa część społeczeństwa żyje w przekonaniu, że będąc w otoczeniu mnóstwa ludzi nie można czuć się samotnie. I w tym tkwi problem. Myślicie, że nie ma takich, którzy mimo licznego towarzystwa nie czują się dobrze, ale niestety drodzy państwo, muszę Was wyprowadzić z błędu, bo są, a wszystko przez to, że na tym cholernym świecie prawie nie ma już normalnych ludzi, którym można zaufać, z którymi można porozmawiać, przy których można poczuć się bezpiecznie, którzy zamiast oceniać nie znając, tylko po wyglądzie, starają się zrozumieć drugą osobę. Coraz mniej jest tych (o ile tacy w ogóle istnieją), którzy są szczerzy, otwarci, nie boją się powiedzieć wprost co myślą, nie obgadują za plecami, udając najlepszych przyjaciół... I jak tu potem wierzyć w przyjaźń, jeśli wszędzie dookoła może się czaić ktoś, kto skrzywdzi tak bardzo, że nawet czas nie będzie w stanie uleczyć ran? Najgorsze jest to, że w dzisiejszych czasach (nie wiem jak było kiedyś, ale podejrzewam, że jednak nie tak, jak teraz) akceptacja, a szczególnie samoakceptacja to cud (!), przecież wygląd jest najważniejszy! Ten za niski, ta za wysoka, ten rudy, ta za gruba, ten pasztet, ta anorektyczka, ten z tunelami, ta z aparatem na zębach, ma proste włosy, a nie kręcone, niebieskie oczy zamiast brązowych i nie ubiera się jak Ty... Ojej! Grzech śmiertelny! Niewybaczalne! Wyglądają nie tak, jak Ty tego chcesz! Nie interesuje ich to samo co Ciebie, mają inny charakter, wartości, są jedynakami albo posiadają 6 rodzeństwa, wyznają inną religię, albo są ateistami... I co z tego?! Mają do tego pełne prawo, a Tobie nic do tego! Ale nie! Trzeba prześladować, gnębić do końca życia! Weźcie się ludzie ogarnijcie, błagam. To nie jest ani fajne, ani, mądre, ani cool i żadnemu porządnemu człowiekowi taką postawą nie zaimponujecie. To świadczy tylko o Waszym 'wysokim' poziomie kultury osobistej i klasie. Takie zachowanie jest żałosne. Owszem, obowiązuje wolność słowa, ale to nie wymowka, jeśli macie tym kogoś zranić, lepiej ugryźcie się w język, wszystkim będzie się żyło lepiej.
Jak potem wierzyć ludziom, czuć się przy nich bezpiecznie, nie ulegać samotności, skoro podejście opisane powyżej jest wszechobecne? No jak? Ciągle komuś coś w Tobie nie pasuje, ciągle ta/ten zły, ten/ta gorsza, lepiej się z nią/nim nie zadawać, bo to obciach... Za głupia/za głupi... Brak wiary, wsparcia... Nikt nie wierzy, że potrafisz, że Ci się uda... Liczy się powierzchowność. Najlepsza przyjaciółka nastawi przeciwko Tobie pół świata, a najlepszy przyjaciel wbije nóż w plecy...
Typowy i nadzwyczaj znajomy obraz świata... 
Jednak kochani 'przyjaciele' nie martwcie się, to wszystko kiedyś do Was wróci. 
_________________________________________

Jeszcze kiedyś się spotkamy, obiecuję... Zobaczymy jacy będziecie mądrzy. Jacy pewni siebie. Pośmiejemy się razem.

Bo życie jest jak boomerang, wszystko co rzucasz w świat kiedyś do ciebie wróci. Pamiętaj o tym i uważaj. Teraz Twoja kolej. 


ENG

The bigger section of society lives in the belief, that being in surrounding plenty of people it isn't possible to feel alone. And a problem lies in it. You think that there's nobody which in spite of the numerous company aren't feeling fine, but unfortunately ladies and gentlemen, I must put you right, because are, and everything through the fact that in this damn world almost don't exist normal people which man can trust, with which can talk, with which can feel safe, which don't  judge not knowing, only by the appearance, instead are trying to understand the second person. Less and less are the ones (if they generally exist) which are sincere, opened, aren't afraid to say directly what they think, aren't talking over behind the back, imitating best friends... So then how to believe in the friendship, if all around somebody can lurk, who will hurt so much, that even the time won't be able to cure of wound? It's worst, that nowadays (I don't know how it was in the past, but I suspect, that however not like now) acceptation is a miracle (!), after all the appearance is most important! The one too low, the one too high, this ginger, this too fat, this ugly, this anorexic, this with tunnels, this with apparatus on teeth, has a straight hair, instead of curly, blue eyes instead of brown and isn't dressed like you... Oh no! Mortal sin! Inexcusable! They look like not this way, how you want it! They aren't interested in this what you are, have a different character, values, they are only children or have 6 siblings, practise other religion, or are atheists... And what with this?! They have every right to it, and for you nothing to it! But no! It's necessary to persecute, to oppress to the end of life! Stop it people, please. It's not cool, not clever, not nice and you won't impress decent man with such behavior. It only proves about your 'the highest' level of the propriety and class. The such behaviour is pitiful. Indeed, exist freedom of speech, but if you gonna hurt somebody, better bite your tongue, everyone will live better.
How then to believe people, feel safe with them, not to yield to the solitude, if above the described situation is omnipresent? How? Still something in you doesn't suit somebody, still this bad, this worse, better not to hang about with him, because it's a cock-up... Too stupid... Lack of the faith, support... Nobody believes that you're able, that you will manage... A superficiality is the most important. A good friend will set half world against you, and the best friend will stick you a stab in the back...
Standard and remarkably familiar image of world...

However my dear 'friends' don't worry, that's all at one time will come back to you.

_________________________________________
      
At one time we will meet, I promise... We'll see which will be clever. Which self-confident. We will have fun together. I'm curious if at this moment you'll be able to say me straight  into my face what you think about me, baby... 

 Because life is like a boomerang, everything what you are throwing into world at one time will come back to you. Remember about it and be careful. Now your turn. 

Monday, August 17, 2015

Niczym tęcza. Like a rainbow.

PL

Wiecie co? Po ostatnich wydarzeniach mam nieodparte wrażenie, że wszystko, na czym mi zależy, na co mam nadzieję, na co widzę 'światełko w tunelu' jest tak naprawdę... Niczym. Zwykłym pozorem. Niby prawdziwe, a jednak nierealne. Jak tęcza. Jakby była, a w rzeczywistości to tylko złudzenie optyczne, rozproszone drobinki promieni słonecznych, kolorowe światło. Mimo, że nierzadko zdajemy sobie z tego sprawę, wielu z nas od najmłodszych lat marzy, by jej dotknąć, znaleźć się na jej drugim końcu... Tak samo jest z marzeniami i nadzieją na ich spełnienie. Najpierw coś w nas kiełkuje, pojawia się szansa, potem ktoś nakręca spiralę złudzeń, pojawia się fałszywa motywacja, wyobrażamy sobie jak idealnie będzie, gdy wszystko się uda, gdy osiągniemy to, czego zawsze chcieliśmy... I nagle okazuje się, że to było najzwyklejsze 'mydlenie oczu', że w realu praktycznie nie ma możliwości zdobycia swojej 'gwiazdki z nieba' bez większych szkód niż pożytku. W ten sposób człowiek traci wiarę, a w miejsce radości wstępuje poczucie bezsensu...



ENG

You know what? After recent events I'm having an overwhelming feeling, that everything about what I care, what I hope, for what I can see 'the light in the tunnel' is actually... Nothing. Ordinary appearance. Supposedly real, and yet unrealistic. Like the rainbow. As if was, and in fact it's only an optical illusion, dispersed particles of the sun's rays, colour light. Even though frequently we are aware it, many of us since the youngest years are dreaming to touch it, to be on its second end... The same is with dreams and hope for realization them. At first something inside us grow up, a chance appears, then somebody is winding the spiral of illusions, false motivation appears, we are imagining how perfectly will be when everything will go fine, when we'll achieve what we've always wanted... And suddenly it's turning out that it was most ordinary 'eye-washing' and in real practically don't have possibility of getting 'star from the sky' without the greater damage than the benefit. In this way the man is losing the faith, and in place of joy feeling of the senselessness appears...

Sunday, August 16, 2015

Man - Life - Mysteries.

PL

Sorry, że wczoraj nic nie napisałam, ale nie miałam czasu, do tego laptop mi się zepsuł i sporo się namęczyłam, zanim udało mi się go 'uzdrowić'.

Przechodząc do właściwego tematu... Doszłam do wniosku, że potrzebuję zmian. Solidnych zmian. Tak więc zabrałam się za poszukiwanie siebie, odkrywanie mocnych stron, nowych perspektyw na przyszłość, za tworzenie planów... Na chwilę obecną czuję, jakbym była zawieszona w przestrzeni nicości. Nie wiem czego tak naprawdę chcę, co jest moim prawdziwym przeznaczeniem, co mam ze sobą zrobić i do czego w życiu zmierzać... Nie mam pojęcia czy droga, którą do tej pory uważałam za idealną dla mnie, faktycznie jest tą właściwą, którą powinnam podążać... Czy moje miejsce jest tutaj, czy może lepiej będzie pomyśleć nad budowaniem przyszłości w innym miejscu na świecie... Czy rzeczywiście noszę w sobie coś, czego inni nie mają, a co może mi w wielu sprawach pomóc, przygotować na nie? Nie wiem. Możliwe, ale czy mam w to wierzyć? Czy to tylko moje naturalne zdolności i ludzkie insynuacje? A jeśli to prawda? Jeśli to wszystko prawda? Jeśli nie wszystko okaże się być takie, na jakie wygląda? Zdajesz sobie człowieku sprawę z tego, że pozory mylą? Może w gruncie rzeczy każdy z nas jest zupełnie kimś innym, niż osoba, za którą uważają go inni i za którą on sam się uważa?
 

ENG

Sorry, yesterday I didn't write, but I hadn't time, if it wasn't enough my laptop broke down and I had a lot work, before I 'healed' it.

Proceeding to the appropriate subject... I reached a conclusion that I need changes. Solid changes. This way so I got started to seeking myself, discovering strong points, new prospects for the future, creating plans... At the moment I feel, as if I'm suspended in the space of the nothingness. I don't know what actually I want, what's my real purpose, what I should to do with myself and what in life to do... I haven't a clue whether the way which to this moment I thought as perfect for me, indeed is the one good which I should follow... Whether the my place is here, or perhaps better will be to think about building the future in other place in the world... Whether indeed I've something, what others don't have, and what can help me with many matters, prepares for this? I don't know. Possible, but whether I'm supposed to believe it? Whether it's only my natural abilities and human insinuations? And if that's true? If that's all true? If not everything is really this what like it looks like? Are you man aware of that appearances can be deceptive? Perhaps in fact each of us is completely somebody else, than the person, which others regard and which she/he considers her/himself?




Friday, August 14, 2015

To koniec. This is the end.

PL

Dlaczego niektórzy nie potrafią zrozumieć, że wszystko co się zaczyna, musi kiedyś się skończyć? Nie potrafią zrozumieć, że jakiś etap już nigdy nie wróci? Że to już koniec?
Tak więc ogarnij człowieku, bardzo Cię proszę, że skoro nie odzywam się, nie piszę, nie odpisuję na wiadomości, nie odbieram telefonu, ignoruję, odcinam się, to znaczy, że NIE CHCĘ MIEĆ Z TOBĄ KONTAKTU!!! Przestań się łudzić, że to się zmieni, pisać że tęsknisz, na siłę próbować do mnie zbliżyć, bo w ten sposób tylko się pogrążasz. Odpuść. Co było, minęło. Czasu nie cofniesz. I nie myśl, co zrobiłeś źle, bo to nieważne. Wszystko skończone. Zapomnij. To koniec.



ENG

Why some people aren't able to understand, that everything what's ever started, must at one time be end? Aren't they able to understand, that some stage will never come back? That it's already the end?
So this way understand man, I ask you very much, that if I'm not calling, not writing, not answering for messages, not answering the phone, I'm ignoring, I'm dissociating myself, means that I DON'T WANNA BE IN CONTACT WITH YOU!!! Stop deluding yourself that it will change, txt that you missing me, by force to try to bring closer, cause in this way you only more discourage me to you. Stop it. What was, passed. You won't turn back the time. And don't think, what you did badly, because it's unimportant. Everything is finished. Forget. This is the end.

Thursday, August 13, 2015

Spadanie gwiazd. Falling stars.

PL

Hej kochani :)
Za nami noc spadających gwiazd, Perseidów... To zdarza się raz na kilka-kilkanaście lat. Więc jak? Obserwowaliście? Udało Wam się jakąś dostrzec? Piękne zjawisko, prawda? Jeśli o mnie chodzi, niestety pogoda nie była najlepsza, chmury przesłaniały większą część nieba, jednak miałam farta. Zobaczyłam (aż) trzy. Mówi się, że na widok spadającej gwiazdy powinno się pomyśleć życzenie, a na pewno się ono spełni. Tak więc teraz sobie poczekam. Czas pokaże, czy któreś z moich życzeń się ziści, może wkrótce spotka mnie potrójne szczęście? :)



ENG

Hi sweeties :)
Behind us night of falling stars, Perseids... It happens once on few or more years. So how? Did you observe? You managed some to notice? Excellent phenomenon, truth? In my case, I'm concerned, unfortunately the weather wasn't best, clouds hid view of the large portion of the sky, however I was in luck. I saw (even!) three. Is saying that at the sight of the falling star it's necessary to think wish, and it will certainly come true. This way so now I'll wait. The time will show, whether some of my wishes will come true, perhaps soon triple happiness will meet me? :)

Wednesday, August 12, 2015

Nowe, nowe, nowe... . News, news, news... .

PL

Jak widzicie od dzisiaj strona nazywa się inaczej i też inaczej wygląda. Kiedyś 'Patient X' to teraz o wiele bardziej odzwierciedlające mnie 'Hi, I'm forever smile'. Patrząc na to smutne, czarne tło ze strzykawką i tabletkami natychmiast wracały wspomnienia z czasu choroby i pobytu w szpitalu, przez co automatycznie pogarszał mi się humor. Tak więc stwierdziłam, że się go pozbędę, i zamiast tego jest to, które jest obecnie, motywujące i przypominające o marzeniach, które są oczekują na spełnienie. Adres www też chciałam zastąpić innym, weselszym, ale biorąc pod uwagę fakt, że jest Was dużo, coraz więcej z całego świata i jego zmiana mogłaby być myląca - powstrzymałam się. Zresztą... Nie jest z nim aż tak źle, w końcu zawsze byłam nieodgadniona, więc 'Patient X' może pozostać na swoim miejscu :)

Dziękuję, że jesteście ze mną :*



ENG

How you can see starting from today the side is called differently and also otherwise looks like. At one time 'Patient X' it now far more reflecting me 'Hi, I'm forever smile'. Looking at it sad, black background with the syringe and pills immediately memories from the time of illness and the stay in hospital returned, what automatically deteriorated my humor. This way so I stated that I'd get rid of it, and instead of it the one which is at present, is motivating and reminding of dreams which are waiting for fulfilling. I also wanted to replace the www address other, more cheerful, but of the attention of fact you being that you are much,  more and more from the entire world and change of it (address) could made you get mixed up - I refrained. As a matter of fact... Isn't so badly with this, in the end I've always been inscrutable, so 'Patient X' can stay on its place :)

Thank you for being with me :*

Nie pytajcie mnie o ciążę! Don't ask me about pregnancy!

PL

W związku z tym, że w ostatnim czasie na mój profil na ask.fm (http://ask.fm/Mysteeriouss) przychodzi całe mnóstwo pytań na temat ciąży, czy jestem, byłam, planuję, czy mam dziecko itp. itd. Odpowiedź brzmi NIE, NIGDY NIE BYŁAM I NIE JESTEM W CIĄŻY!
Ludzie... Nie wydaje Wam się, że w wieku 16 lat to tak trochę za wcześnie na dzieci? Że to tak trochę nie wypada? Że być może na tym świecie są jeszcze dziewczyny, które nie puszczają się z pierwszym lepszym? Że być może komuś jeszcze zależy na opinii? Na swojej własnej dobrej przyszłości? Bo tak czytając te pytania, nie wiem czy na serio czy do żartu, mam wrażenie, że w dzisiejszych czasach krąży stwierdzenie, iż nikt już się nie szanuje, a zwłaszcza nastolatki. Prawdopodobnie Was rozczaruję, ale ja do tej Waszej większości najwyraźniej nie należę. Swoją wartość znam i ją cenię. Tak więc  bardzo grzecznie Was proszę, nie pytajcie mnie o to więcej.
A tak na marginesie... Gratuluję wszystkim tym, którzy nie mając wykształcenia, stabilizacji i możliwości zapewnienia dobrego bytu małej istotce sprowadzili ją na świat. Brawo inteligencja.

CZY JA WAM WYGLĄDAM NA CIĘŻARNĄ? -.-



ENG

Therefore that in the recent time a whole lot of questions about pregnancy is coming to my profile on ask.fm (http://ask.fm/Mysteeriouss), if I am, I was, I'm planning, whether I have a baby atl. etc. The reply reads as follows: NO, I NEVER WAS AND I'M NOT PREGNANT!
People... Don't you think, that in the age of 16 years old it's so a bit too early to children? It's so a bit not right? Maybe there are still girls which aren't let themselves go with first-better guy in this world? Perhaps somebody still cares about the opinion? On their own better future? Cause this way reading these questions, I don't know if seriously or to the joke, I'm under the impression that nowadays a statement that nobody has self-respect, especially teenagers. I'll probably disappoint you, but I most clearly don't belong to this your majority. I know my value and I value it. This way so very much politely I ask you, don't ask me about it anymore.
And on the margin... Congratulations for everyone, who hasn't education, the stabilization and the possibility of providing the good existence for the tiny creature, imported it to world. Applause intelligence.

IF I LOOK LIKE A PREGNANT GIRL? -.-

Monday, August 10, 2015

Służba zdrowia to komedia. Health Service is a comedy.

PL

Hahahaahah organizacja naszej polskiej służby zdrowia i inteligencja lekarzy rozwaliła mnie dziś po raz kolejny XD
Co za ludzie. Bawią się innymi, z pozoru (i tylko z pozoru) słabszymi pacjentami, przerzucają ich między sobą jak piłeczkę, od poradni do poradni, od szpitala do szpitala. Żaden nic nie wie, a każdy mówi co innego, wymyślają co tylko się da, 1500100900 chorób, w tym 185955 śmiertelnych i 181848558 nieuleczalnych, robią z człowieka inwalidę, żeby w końcu okazało się, że jest całkowicie zdrowy i symuluje. Tak, koniecznie trzeba wysłać na konsultację z psychologiem pod pretekstem profilaktyki anoreksji i bulimii... No naprawdę, bez dwóch zdań choroba psychiczna... Chyba ich.
Boże... Żałosne. Nie wiem czy się śmiać czy płakać. Dzisiaj geniusze wysłali mnie do kardiologa cholera wie po co. Przecież serce mam zdrowe, a to że niektóre osoby podnoszą mi ciśnienie tak bardzo, że na ich widok dostaję arytmii, to już nie moja wina. ŻAL MI ICH XD


ENG

Hahahaah The organization of our Polish Health Service and the intelligence of doctors smashed me up today once again XD
What a people. They play with others, seemingly (and only seemingly) weaker patients, transfer them between themselves like the ball, from the advice bureau to the clinic, from the hospital to the hospital. None knows, and everyone says something else, invent whatever they diagnose, 1500100900 illnesses, in it 185955 fatal and 181848558 incurable, they do the invalid with the man so that in the end it turns out that there's a healthy person entirely and simulate. Yes, it's absolutely necessary to send for consultation with the psychologist under the pretext of the prevention to anorexia and bulimia... Yeah really, without a doubt mental illness... Probably of them.
God...It's pitiful. I don't know whether to laugh or to cry. Today geniuses sent me to the cardiologist, hell knows for what. After all I have healthy heart, this, that either some persons raise the pressure inside me so much that on their view I'm getting arrhythmia, it's not my fault.  SORROW FOR THEM XD

Gorący czas. Hot time.

PL

To chyba była najgorsza noc w tym roku,  prawie w ogóle nie spałam. Położyłam się o północy, zasnęłam po piątej, a obudziłam się przed wpół do ósmej... Zresztą co się dziwić, przecież ostatnio temperatura w dzień nie schodzi poniżej 40°C w cieniu, o pełnym nasłonecznieniu już nie wspominając, więc zapewne i w nocy o wiele nie spada... Duszno, gorąco, trudno się oddycha, kręci w głowie. Tego nie da się wytrzymać. Od ponad miesiąca żar się leje z nieba, a kiedy ostatni raz padało... Nawet nie pamiętam. Jedni się cieszą, że to piękne, idealne lato, można się opalić (albo raczej spalić) itp. itd. Jednak dla mnie to chyba najgorsza jego wersja jaka może być. To wykańcza, wszystkie dolegliwości powróciły ze zdwojoną siłą, a niektóre dopiero się pojawiły, ale co poradzić? Wygląda na to, że pozostaje uzbroić się w cierpliwość i czekać choćby na minimalne ochłodzenie, a na razie znaleźć sobie inne źródło radości z ostatnich dni wakacji. :)

ENG

It was probably the worst night this year, almost generally speaking I didn't sleep. I got into bed at midnight, and I felt asleep after 5 a.m. and woke up at 7:28 a.m. ... As a matter of fact what to be surprised, after all recently the temperature in the day isn't dropping below 40°C  in the shadow, about the full solar exposure even not recalling, so probably and at night isn't falling much... Stuffy, warmly, with difficulty is breathe, dizziness. It's impossible to stand it. From over of month the heat is pouring from the sky, and when for the last time it rained... Even I don't remember. Someone's pleased that it's a beautiful, perfect summer, possible to sunbathe (or rather to burn) and the like etc. However for me it's worst its version which can be. It's murderer, all diseases returned with redoubled strength, and some only appeared, but what to advise? Looks like the fact that we should be patient, wait even for the minimal cooling, and at the moment to find other sources of joys in last days of holidays. :)

Życie codzienne, czyli fałsz się przelewa. The everyday life, that is the falsehood is brimming over.

PL
Komu choć raz nie zdarzyło się spotkać na swojej drodze ludzi aż ociekających fałszem, którzy co gorsza udawali przyjaciół, by zdobyć zaufanie, a potem w perfidny sposób je wykorzystać? Każdemu, prawda? No właśnie, fakty mówią same za siebie... Te podstępne 'wampiry energetyczne' są wszędzie, począwszy od człowieka pierwszy raz spotkanego na ulicy, przez współpracowników, aż po przyjaciół, rodzinę... Ich nie da się uniknąć. Mamy wrażenie, że jest obok nas ktoś bliski, na kim możemy polegać, kto zawsze nam pomoże, wierzymy, ufamy... Do momentu, gdy w pewnej chwili czar pryska, maski opadają i prawdziwe twarze 'aniołków' wychodzą na jaw... Pół biedy, gdy w porę zorientujemy się, że coś nie gra, coś jest nie tak i wykryjemy przyjaciela-wroga zanim zdąży solidnie namieszać w naszym życiu, gorzej jeśli jest już za późno i taka menda społeczna osiągnęła swój cel bawiąc się swoją ofiarą jak marionetką...
Sama całe mnóstwo razy przekonałam się na własnej skórze, jak bardzo złośliwi, podstępni i fałszywi potrafią być ludzie. Przykro mi to stwierdzić, ale przez ostatnie kilka lat krok w krok za mną podążał mój wróg, człowiek (i to nie jeden), którego do tej pory traktowałam niemalże jak przyjaciela okazał się kimś, kogo tak naprawdę w ogóle nie znałam. Jak można patrzeć komuś prosto w oczy i non stop udawać kogoś, kim się nie jest? A no tak, ich nie było stać na spojrzenie w oczy... Co może zabrzmieć śmiesznie, przez cały czas przebywania w pobliżu tej osoby (osób) miałam wrażenie, że jakiś wewnętrzny głos każe mi się od niej (nich) odsunąć, że to nie jest dla mnie dobre. Teraz już wiem. To była intuicja. Intuicja, której powinnam była posłuchać, ale tego nie zrobiłam, bo wydawało mi się to śmiechu warte. Może gdybym uwierzyła, teraz byłoby inaczej. Wyszły na jaw fakty, o których istnieniu nie miałam pojęcia, nie zdawałam sobie z nich sprawy, a szkoda, możliwe, że wtedy moje życie wyglądałoby zupełnie inaczej niż wygląda teraz. Jedno wiem, zasada ograniczonego (albo raczej minimalnego, o ile nie zerowego) zaufania wobec ludzi obowiązuje nadal. Przynajmniej dzięki temu nie są w stanie zaszkodzić mi tak bardzo, jak by sobie tego życzyli. Oby.
Niestety odkrycie truciciela w zaufanym człowieku zawsze boli, a mimo to, kiedy kolejna taka osoba  pojawi się przed nami, znowu będziemy na tyle naiwni, żeby ją do siebie dopuścić... Niby tacy mądrzy, a jednak tacy głupi...
ENG
For whom just for once didn't happen to meet people on his/her road as dripping with the falsehood which, what's worse imitated friends, so that win the confidence, and then in the bad, deceitful way use it? Everybody, right? Yeah, exactly, the facts speak for themselves... This devious 'energy vampires' are everywhere, starting from the man for the first time met on the street, by partners, until friends, family... It's impossible to avoid them. We are under the impression that near us is somebody close, on whom we can rely, who will always help us, we believe, we trust... Up to the moment, when at one point the charm is breaking, masks are falling and real faces of our 'angels' are coming to light...The least of  worries, when in good time we felt, that something doesn't play, something's wrong and we detected the friend-enemy before could solidly mixed our life, worse if it's already too late and such a social bastard achieved her purpose toy with his/her victim like with the marionette... Alone I convinced a whole lot of times on my own skin, how much malicious, devious and false people are able to be. I'm sorry to state it, but for a few last years the step into the step followed me my enemy, man (and more, not one) which so far I treated almost how the friend oneself with somebody whom actually generally I didn't know. How is it possible to look straight into someone eyes and non-stop to imitate somebody whom they aren't? Oh, yeah... Right... They weren't able to looking into my eyes... What can sound funny, through the entire time when I was near/around this person (of persons) I was under the impression that some internal voice warn me from it (of them) that it's not good for me. Now I know. It was intuition. The intuition, which I should listened, but I didn't do it, because it seemed worth the laugh for me. Perhaps if I believed, it would be differently now.
Facts came to light, about which existence I hadn't a clue, but the damage, it's possible that then my life would looks like totally different than like now. One I know, principle limited (or rather minimal, if not zero) towards people is still in force. At least thanks to that they aren't able to harm me so much, how they would wish. So that hopefully.
Unfortunately uncover the polluter in the trusted man always aches, and still, when next such a person will appear before us, then again we'll be enough naive, to allow him/her enter to our life... Supposedly so clever, and yet so stupid...

Sunday, August 9, 2015

Pacjent X - wszystko jasne i... niejasne.The Patient X - everything clear and... not clear .

PL
Zaglądając tutaj pewnie choć trochę zaciekawiła Was nazwa 'I'm the Patient X', tak więc postanowiłam, że trochę przybliżę sytuację i postaram się wyjaśnić, skąd ten nieco 'dziwny' tytuł ;)
Zacznę może od tego, że ogólnie jestem osobą o dosyć trudnym i skomplikowanym charakterze, sposobie bycia i światopoglądzie, mówię co myślę, zawsze szczerze do bólu, nikogo nie udaję i... Co według niektórych najgorsze... Bardzo często się uśmiecham i śmieję, przez co spora grupa ludzi uważa mnie za kogoś tajemniczego, podejrzanego, 'nie do rozszyfrowania, kto cały czas coś kombinuje jakby czytał w myślach'. Cóż taka już jestem i nikt mnie nie zmieni, niestety moja szczerość, mimo tego, że na ogół jestem miła i sympatyczna, bywa odbierana jako wredność, ale hmm...  Wolę być prawdziwą sobą i być lubiana bądź nie za to kim naprawdę jestem, a nie otaczać się fałszywymi przyjaciółmi jako 'plastikowa' idealna lala,co niektóre osobistości nieraz denerwuje, drażni, jednak życie jest po to, aby się nim cieszyć a nie po to by przejmować się ludźmi i starać się wszystkim dogodzić, to i tak niewykonalne. W końcu każdy ma w swoim życiu osoby, które go lubią, kochają albo nie lubią, nienawidzą. Nie przejmuję się innymi, to moje życie, przeżyję je na swój sposób i nie pozwolę, żeby ktoś mi je zniszczył. Tak, wiem, może i to zabrzmiało egoistycznie, ale taka prawda, nikt za mnie nie umrze, więc i nikt nie będzie żył za mnie. :)
P.S. 'Często śmiej się bez powodu, niech inni zastanawiają się o co Ci chodzi' skąd ja to znam? :))
Co do nazwy... Ma ona źródło nie tylko w charakterze, ale o tym w kolejnym poście... ;) 
Mam nadzieję, że czytając tego bloga chociaż trochę mnie poznacie i sami stwierdzicie, czy warto zostać na dłużej.
Do zobaczenia następnym razem ;*


ENG
Looking here most probably at least a bit you thought the name 'I'm the Patient X' as interesting so I decided that a bit I'd move the situation closer and I'll try to explain, from where the one a little bit 'strange' title ;)
I will start perhaps with the fact that generally I'm a person about quite difficult and complicated character, the manner and the world view, I'm saying what I think, always frankly to pain, imitating nobody and... What for somebody  is some worst... Very often I smile and laugh, what the sizeable group of people regards me as the secretive, suspected person, by 'indecipherable which all the time is combining something as if reading  in their thoughts'. But  I am what I am and nobody will change me, unfortunately the frankness, in spite of the fact that in general I'm nice and friendly, is deliver as the beastliness, but hmm... 
I prefer to be real myself and to be liked or not for whom I really am, and not to surround myself with fake friends as the 'plastic' perfect doll, what for some personages often is irritating, annoying, however life is for to be pleased with it, not for to be upset about people and to try to please everyone, it's unfeasible. In the end everyone has in his/her life persons which like , love or dislike, hate.
I'm not upset about others, it's my life, I will live it on the my own way and I won't let somebody destroy this. Yeah, I know, it could sounded egotistically, but such a truth, nobody for me will die, so and nobody will live for me.:)
PS 'Let's often laugh without the reason, let others think what you mean' where from do I know it?:))
As for the name... It comes not only of character, but about it in the next posts... ;)
I hope, that reading this blog though a bit let you know me, find something what interesting you, and will state, whether it's worthwhile staying to a long time.
See you later ;*

Friday, August 7, 2015

Dlaczego założyłam bloga? Why I established the blog?

PL

Dlaczego założyłam bloga? Haha dobre pytanie :)
Może dlatego, że już od dłuższego czasu nad tym myślałam, może dlatego, że już kiedyś prowadziłam jednego, ale usunęłam, może bo naszła mnie ochota stworzenia czegoś nowego i kreatywnego (?)... Ale głównym powodem zdecydowanie jest chęć dzielenia się z ludźmi doświadczeniami, historiami mojego życia, zarówno tymi z przeszłości, jak i tymi, które dopiero się wydarzą...
Mam nadzieję, że się spodoba :)

ENG

Why did I establish the blog? Haha good question.
Perhaps because already from longer time I thought about it, maybe because already at one time I wrote one, but I removed, perhaps because a willingness to creating something new and creative overcame me (?)... But the main reason I'd like to share my experience with people, stories of my life, both the ones from the past, as well as with the ones, which only will happen in future ...
I hope that my blog will appeal to you :)

Na początek... Coś o mnie. At beginning... Something about me.

PL

Tak więc moi kochani (przyszli) czytelnicy, witam Was bardzo serdecznie na moim nowym blogu :)
Nazywam się Magdalena. Jestem zwykłą, 16-letnią dziewczyną z wielkimi marzeniami i ambicjami, żyjącą w  szarym świecie codzienności i bezustannych przeciwności losu, którym chętnie stawiam czoła, aby kiedyś osiągnąć upragniony cel i odnieść wymarzony sukces.
Hmm... Co jeszcze... Nie będę tutaj pisała o bezsensownych zainteresowaniach, hobby typu muzyka, sport, taniec... Bo po co? To takie banalne... Przecież większość z nas to lubi... A moim najważniejszym zainteresowaniem jest... Człowiek. Studia medyczne i zawód lekarza są moimi priorytetami... Ale na razie przede mną trzy (oby owocne) lata liceum, pełne przygód, nauki i nowych przyjaźni. Mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze:)

ENG

So my darling (future) readers, welcome you warmly very much on my new blog :)
My name is Magdalena. I'm ordinary 16 years-old girl with great dreams and ambitions, living in grey world of the everyday life and ceaseless adversities with which I'm willingly to fight, to at one time I'll manage to reach at the longed-for target and to achieve the dream success.
Hmm... What else... I won't write here about nonsenses interests, hobbies of the type of the musician, sport, dance, because It's so banal... After all the majority part of people around us likes it... and my most important interest is... Man. Medical studies and the medical profession are my priorities... But at the moment before me three (so that hopefully fruitful) years of high school full of adventures, science and new friendships. I hope that everything will be fine :)